Dili en uzun hayvan hangisidir? diye başlayan bir gün
Ozaqua olarak her zaman olduğu gibi, bu kez “Dili en uzun hayvan hangisidir” konusunda sizin yanınızdayız.
Bugün yine defterimi açtım. Kayseri’nin sabahı sert olur derler ama bu sabah sanki daha da sertti. Camdan baktığımda gökyüzü griydi, hava biraz içe kapanıktı. İçimde de aynı hava vardı zaten.
Kafamda sürekli dönüp duran bir soru var: Dili en uzun hayvan hangisidir?
Bunu ilk kez çocukken merak etmiştim. Bir belgeselde görmüştüm sanırım, sonra unuttum. Ama bazı sorular var ya, unutursun sanırsın ama içinde bir yerde bekler. Yıllar sonra hiç beklemediğin bir anda yeniden karşına çıkar.
Benim için de öyle oldu.
Bir müze gezisi ve içimde kalan boşluk
Geçen hafta küçük bir şehir müzesine gitmiştim. Aslında planım yoktu, sadece yürüyordum. İçeri girdiğimde sessizlik beni biraz rahatsız etti ama aynı zamanda çekti de.
Bir köşede eski doğa sergisi vardı. Hayvan iskeletleri, doldurulmuş kuşlar, eski etiketler… Bir vitrinde uzun bir dil modeli vardı. Altında küçük bir yazı: “Karıncayiyen – olağanüstü uzun diliyle bilinir.”
İşte o an içimde bir şey kıpırdadı.
Dili en uzun hayvan hangisidir? diye yıllar önce sorduğum soru, sanki o vitrinin camına çarpıp geri dönmüştü bana.
Ama o an tuhaf bir şey oldu. Sadece bilgi öğrenmiyordum. Bir eksiklik hissediyordum. Sanki hayatımda kaçırdığım bir şey vardı ve bu sadece bir hayvanın diliyle ilgili değildi.
Karıncayiyen ve uzayan düşüncelerim
Karıncayiyenin dili gerçekten etkileyiciymiş. Uzun, ince ve neredeyse kendi bedeninden bağımsız gibi hareket ediyor. O vitrinin önünde uzun süre kaldım. İnsanlar yanımdan geçip gidiyordu ama ben hareket edemiyordum.
Kendi kendime şunu düşündüm: Bir canlının dili bu kadar uzun olabilirken, ben neden bazı şeyleri söylemekte bu kadar zorlanıyorum?
Bu düşünce biraz canımı sıktı. Hatta dürüst olayım, içimden bir hayal kırıklığı geçti. Çünkü ben çoğu şeyi içimde tutan biriyim. Söylemem gerekenleri ertelerim. Bazen de hiç söylemem.
Dili en uzun hayvan hangisidir? sorusu o anda sadece bir biyoloji sorusu olmaktan çıktı. Bir kıyas gibi hissettirdi.
Kayseri sokaklarında aynı soruyla yürümek
Müzeden çıktıktan sonra dışarıda hava biraz açılmıştı. Kayseri sokakları her zamanki gibi sakin ama biraz da aceleciydi. İnsanlar hızlı yürüyordu, herkes bir yere yetişiyor gibiydi.
Ben yavaş yürüyordum.
Kafamda aynı soru: Dili en uzun hayvan hangisidir?
Ama artık sadece merak değildi. Bir tür iç konuşma olmuştu. Sanki kendime bir şey anlatmaya çalışıyordum ama kelimeler yetmiyordu.
Bir kafeye oturdum. Çay söyledim. Defterimi açtım ama yazamadım. Kalem elimde kaldı.
İçimde büyüyen sessizlik
Bazen düşünüyorum, ben neden bu kadar çok düşünüyorum?
Dili en uzun hayvan hangisidir? gibi basit bir soru bile bende bir duygu zinciri başlatıyor. Bu normal mi bilmiyorum. Ama normal olmasını da istemiyorum aslında.
Çünkü o an içimde bir umut da vardı. Belki de uzun bir dile sahip olmak, sadece fiziksel bir özellik değil, ulaşabilme kapasitesiyle ilgiliydi. Belki de bazı canlılar dünyaya daha kolay dokunabiliyor.
Ben ise çoğu zaman dokunamıyorum.
Bu düşünce biraz canımı acıttı.
Ama aynı zamanda garip bir umut da verdi. Çünkü değişebilir gibi hissettirdi.
Gece ve defterimde büyüyen soru
Sitemizden Önerilen: Çarpıntıyı en hızlı ne geçirir ?
Gece eve döndüğümde Kayseri daha sessizdi. Sokak lambaları sarı bir ışık yayıyordu. O ışık bile biraz yalnız görünüyordu.
Defterimi açtım. Bu sefer yazmaya karar verdim.
Dili en uzun hayvan hangisidir? diye tekrar yazdım sayfanın başına.
Sonra durdum.
Karıncayiyen aklıma geldi. Ama sadece o değil. Bukalemun da vardı bir yerlerde zihnimde. Onun dili hızlı, fırlayan, neredeyse görünmez bir hareketle avını yakalıyor. O da başka bir tür uzunluk aslında. Belki fiziksel değil ama işlevsel bir uzunluk.
Kafam karıştı.
Ama bu karışıklık kötü değildi.
Düşüncelerimle yüzleştiğim an
Şunu fark ettim: Ben bu soruyu aslında bilgi için sormuyorum.
Dili en uzun hayvan hangisidir? sorusu bende bir karşılaştırma duygusu yaratıyor. Kendimle dünya arasında bir köprü kuruyor.
Ben ne kadar uzanabiliyorum hayata?
Ne kadar söyleyebiliyorum içimde olanları?
Bazen bir mesaj yazıp silen tarafım. Bazen de hiç başlamayan cümlelerim var. Bu yüzden o müzedeki karıncayiyen görüntüsü içime kazındı.
Çünkü o diliyle ulaşıyor. Ben ise çoğu zaman geri çekiliyorum.
Ve bu fark beni düşündürüyor.
Bir sabah daha ve değişmeyen soru
Ertesi sabah yine aynı sokaklar. Aynı hava. Kayseri’nin o tanıdık sessizliği.
Ama içimde küçük bir değişim vardı.
Defterimi bu kez daha rahat açtım. Yazarken elim titremedi.
Dili en uzun hayvan hangisidir? diye tekrar yazdım ama bu sefer yanında bir cümle daha ekledim: “Ben neden bu kadar kısa kalıyorum?”
Bu cümle biraz sertti. Ama dürüsttü.
Umut ve kırılganlık arasında
Hayat bazen böyle küçük sorularla insanı kendine getiriyor. Bir hayvanın diliyle başlayan düşünce, bir insanın kendine bakışına dönüşüyor.
Ben hâlâ öğreniyorum.
Belki gerçekten en uzun dile sahip hayvan karıncayiyendir. Belki bukalemundur. Belki başka bir türdür. Ama artık bunun cevabı benim için tek başına önemli değil.
Önemli olan, bu sorunun bende açtığı kapı.
Çünkü o kapıdan içeri girince, kendimle ilgili pek çok şey görüyorum.
Hayal kırıklığımı da görüyorum. Söyleyemediklerimi de.
Ama aynı zamanda küçük bir umut da görüyorum. Belki bir gün ben de daha uzun uzanabilirim hayata. Daha net söyleyebilirim içimdekileri.
Son düşünce: Bir sorunun içinden geçmek
Dili en uzun hayvan hangisidir? sorusu artık sadece bir bilgi sorusu değil benim için.
O, Kayseri’de yaşayan 25 yaşında bir gencin iç konuşması.
Bazen müzede bir vitrinde duruyor, bazen sokakta yürürken yanında yürüyor, bazen geceleri defterin sayfasında beliriyor.
Ve ben artık şunu biliyorum:
Bazı sorular cevaplanmak için değil, insanı kendine yaklaştırmak için vardır.
Ben de her defasında o sorunun içinden geçerken biraz daha kendime yaklaşıyorum.
Ozaqua olarak “Dili en uzun hayvan hangisidir” konusunda hazırladığımız bu içeriğin beğeninizi kazandığını umuyoruz. Bir sonraki yazıda buluşmak üzere!